Bugun...

Sinem YALÇIN
ÇOCUKLARDA AĞLAMA KRİZLERİ!
Tarih: 24-05-2019 10:11:00 Güncelleme: 24-05-2019 10:11:00


   Bu yazımı okumaya başlamadan önce ağlamanın kötü ve yanlış bir eylem olduğunu bir kenara bırakarak okumanızı rica ediyorum… Çünkü yazımın ilerleyen kısımlarında size ağlamanın ne kadar iyi bir deşarj eylemi olduğundan sıkça bahsedeceğim.
   Çocuğunuz çok yoğun bir şekilde bağıra bağıra ağlarken veya her zaman yaptığı aktiviteyi (örneğin; ayakkabısını bağlamak) yaparken birden ‘’Yapamıyorum işte!’’ diye bağırarak ağlamaya başladığında tepkiniz ne oluyor? Muhtemelen neden ağladığına anlam veremiyorsunuz ve ‘Her zaman yaptığı şeyi yapmayıp neden şimdi yapamıyorum diye ağlıyor?’ diye düşünüyorsunuz.
   Öncelikle değerli okurlar/ebeveynler; ağlamak (bazen de sessiz değil de sesli bir şekilde bağıra bağıra ağlamak) mutsuz hissedildiği için değil acıları, kafa karışıklıklarını, biriken olumsuz deneyimlerin birikmiş duygu yoğunluğunu atmak için yapılan bir eylemdir. Kısacası deşarj yöntemidir. Yani çocuğunuz birden ‘Yapamıyorum işte!’ diye ağlamaya başladıysa o an ayakkabısını bağlayamadığı için değil o ana kadar yapamadığı birçok eylem olduğu için ağlıyor olabilir. Kendisinden beklenen performansı o zamana kadar gösterememiş olabilir ve bu hayal kırıklığı ona çok fazla olumsuz duygu yüklemiş ve o an patlamış olabilir veya okul çağında ise gittiği kurs, etüt vs temposuna yetişemiyor ve kendisini yapamıyor/yetişemiyor gibi nitelendiriyor olabilir. Bütün bu olumsuz duygu yüklemesini dışarıya atıp rahatlaması için ağlamış olması aslında olumsuz bir eylem değil aksine oldukça olumlu bir eylem olur. Toplum geneline baktığımız zaman strese bağlı hastalıkların veya erken ölümlerin erkeklerde sık olduğunu görürüz. Nedenini hiç düşündünüz mü? Erkekler ağlamaz… Bu tanımlama erkeklerin duygu katarsisini sağlayamadıkları, duygularını sosyal ortamlarda bahsettikleri zaman toplumumuzda ‘güçsüz erkek’ olarak nitelendirildikleri için olabilir mi?
   Peki ağlayan çocuğa karşı ne yapılmalı? Ne yapılmamalı?
* ‘Neden ağlıyorsun ortada ağlanacak ne var?’ gibi yargılayıcı cümlelerden kaçının. Onun yerine ‘Şu an çok üzgün görünüyorsun/üzgün olmalısın…’ deyin ve onu anladığınızı ona hissettirmeye çalışın.
   * Ağladığında onu odasına göndermeyin, ‘Daha fazla ağlarsan çok kötü olacak!’ demeyin. Ağlamanın normal olduğunu, olumsuz duyguları hissetmenin en az olumlu duyguları hissetmek kadar gerekli ve olağan olduğunu ona belirtin.
   * O an sizinle konuşmak istemiyorsa ısrarcı olmayın, kendisine zarar verecek şekilde ağlıyorsa kendisine zarar vermesini engelleyebilirsiniz.
   * Onu anlamaya çalışın, ağladığı sebep size saçma geliyorsa ve diğer zamanlarda şu an ağladığı durum için ağlamayan bir çocuksa bilin ki o zamana kadar içinde biriken birçok olumsuz olay/ yaşantı vardır, bunları bulmaya çalışın…
   * Ve en önemlisi; Ona sarılın. Sevdiğinizi söyleyin…

 



Bu yazı 1777 defa okunmuştur.

YORUMLAR



YAZARIN DİĞER YAZILARI