Bugun...


Hami KIRANARTLIOĞLU
HER YILBAŞI GELİŞİNDE
Tarih: 31-12-2019 09:54:00 Güncelleme: 31-12-2019 09:54:00


Her yılbaşı gelişinde, duygularım karma karışık olur.  Geçmiş yıllarım, hayallerim bir birine karışır. Aralığın son haftası başlar iç muhasebem. Nerede büyük hatalar yaptım, ne zaman düşlerime gem vurdum, bazı duygularımı içime gömdüm diye düşünürüm. Biliyorum geçen geçmiştir, keşkelerin faydası yok ama yinede bir iç muhasebemi yapmaktan geri duramam.
   * * * * * *
   Geçmiş yılbaşlarını düşündüm, genellikle ‘PTT’ ,pijama, terlik televizyon karşısında geçtiğini, çocukken moda olan tombala oynamalar, televizyon karşısında dönemlerin unutulmaz sanatçılarının konserleri ( Zeki Müren, Behiye Aksoy, Emel Sayın vb. sanatçılar as solistlerdi) Bazı komedyenlerin yılbaşı özel programları ile ( ayıp olmasın ama gece 12’de Nesrin Topkapı gibi dansözler çıkardı ) yeni yıla girilirdi.
   İstanbul'da ilk kez, 1970 yılına Gar Gazinosu’nda as solist Nesrin Sipahi ile girmiştik. Hiç unutmuyorum o günlerin popüler şarkısı ‘Ömrümce hep adım adım, her yerde seni aradım’ şarkısını okumuştu saatler 24 ü gösterdiğinde...
   1971 yılına ise lise dönemi arkadaşlarımın daveti ile Mavi Tren ile Ankara'ya gelmiş, Ankara eczacılıkta okuyan rahmetli Hasan Oyman, Diş Hekimliği’nde okuyan Rasim Gülel ile beraber eczacılıkta okuyan Mehmet Canbulan arkadaşımızın eniştesinin Meşrutiyet Caddesi’ndeki Emek Matbaasında girmiştik. Lapa lapa kar yağıyor, birbirimizi karlara gömüyorduk... Gençlik ne güzeldi, her şeye gülebiliyorduk. Geleceğe dair ne hayallerimiz vardı?
   * * * * * *
  Sonra Libya'da benim organizasyonumla, Polonyalı, Yugoslav, Bulgar, Hintli mühendis arkadaşlarla ve aileleri ile geçirdiğimiz unutulmaz yılbaşını hatırlıyorum. Avrupa'da aralık ayı ile beraber önce Noel kutlarlar sonra yılbaşı. Bir ay boyunca her yer süslenir, geceleri sokaklar ışıl ışıl, renk cümbüşü olurdu. Hiç unutmam Florence'da insanların nasıl eğlenip coştuklarına, bir birlerine hediyenin en güzelini almak içinde günlerce mağaza dolaştıklarına şahit olmuştum. Geçim, gelecek vb. kaygıları yoktu, anı yaşıyorlardı. Bizdeki gibi meydanlarda, sokaklarda kadınlara, kızlara taciz olmadan dans ediyor, şarkılar söylüyorlardı.
   * * * * * *
   Oof, yine divane gönlüm beni geçmiş yıllara götürdü. Şimdi önümüzdeki maçlara bakalım, umudumuzu yitirmeyip, ‘Her şey 2020’de daha güzel olacak’ diye iyimser bakalım geleceğe. Sağlığımıza, halimize şükredip kötümser olmayalım, inanıyorum ki bu memlekette de bir gün güneş doğacak, insanımız gerçeklerle yüzleşecektir. 2019’da ‘Hiç bir şey olmadıysa bile bir şeyler oldu’ Hep beraber gördük!
   * * * * * *
   Herkese 2020’de sağlıklı ayrımcılıktan, yalandan, dolandan, kamplaşmadan uzak yüzünüzün güldüğü, dilek ve hayallerinizin gerçekleştiği, ailelerinizle birlikte mutlu bir ömür diliyorum.

 



Bu yazı 972 defa okunmuştur.

YORUMLAR



YAZARIN DİĞER YAZILARI