Bugun...

Esra BOYRAZ
DUYARSIZLAŞTIK
Tarih: 06-07-2018 10:11:00 Güncelleme: 06-07-2018 10:11:00


   Gündemimizden eksik olmayan şiddet, tecavüz, kaçırılma, cinayet haberlerinden sonra bizler de millet olarak duyarsızlaştık. Dün Eylül bugün Leyla yarın başkası…
   Sadece üzülüyoruz, bir film izler gibi izliyoruz hatta film izler gibi bile izleyemiyoruz tepkilerimiz sabun köpüğü gibi. Bir Çakır öldüğünde verilen tepkiyi gerçek bir cinayette, tecavüzde veremiyoruz.
   Sosyal medyada son bulsun diye anlık paylaşımlar yapıyoruz, bir iki tüh tüh, vah vah başka bir şey yok. Vicdanımızı rahatlatıyoruz. Sonra unutmamıza zaman verilmeden başka acılar duyuyoruz.
   Büyüklerimiz boşuna dememişler ateş düştüğü yeri yakar diye. Düşen kor acılı ailenin yüreğini yakıyor bizler de o dumanı izliyoruz.
   Bu yaşanılanların son olmayacağını bilmek de çok acı. İstenirse 10 dakika da çıkacak bir kanun daha kaç tecavüz, taciz, ölüm haberlerini bekler ki. Acıyı mavi bileklik takmak dindirir mi, bir evladı, bir geleceği geri getirir mi!
   Küçük çocuklarınıza mahremiyeti öğretin düşüncesi kadar saçma bir şey görmedim. Daha 3-5 yaşındaki çocuklarımıza göğsüne, iki bacak arana ve popona kimse dokunamaz diye öğretiyoruz. Kendini koruma düşüncelerini anlayamıyorlar, anlamlandıramıyorlar. Söyler misiniz hangi çocuk kendini, kendinden kaç kat büyük tabiri caizse hayvan gibi cüsseli birine karşı korusun. O çocuklar karşı koymadılar mı sanıyorsunuz? Güçleri yetebildi mi?
   Öncelikle her şeyi masum çocuklardan beklemek yerine kendi zihniyetinizi bir değiştirin. Çocukları eğitmenize gerek yok onlar zaten saf, temiz.
   Lafla peynir gemisi yürüdüğü nerde görülmüş. İcraata geçin artık. İdam kesin çözüm olmayabilir. Ama hapishanelerde beslemektense, en azından onların idam edilmeleri içimizi bir nebze rahatlatacak.
   Şuan kaç yaşına gelmiş insanları eğitebileceksin. Eğitim uzun vade de gerçekleştirilecek bir sistem. İşkence yaparak öldüreceksin ki, o ölüm düşüncesi aklından çıkmayacak. Bir canlıya zarar veremeyeceğini anlayacak.  Zarar verme düşüncesi aklına geldikçe korkudan eli titreyecek. Yoksa kınamayla, bir daha Eylül’ler, Leyla’lar ölmesin demekle bu işler çözülmüyor. 
   Bir kadın, bir evlat, bir anne, bir kardeş, bir vatandaş olarak korkularım çok büyük. Paranoyak şeklinde hayat idame ettiriyorum. Benim için herkes potansiyel sapık, potansiyel suçlu.
   Benim gibi tüm kadınların korkuları son bulacak mı?
   Güven içinde yaşayabilecek miyiz?
   Güneşli günler yakın mı?
   Toplum olarak, devlet olarak ne zaman bir şeyler yapılacak?



Bu yazı 864 defa okunmuştur.

YORUMLAR



YAZARIN DİĞER YAZILARI