Bugun...


Sinem YALÇIN - PSİKOLOG
ÇOCUĞUMU İNCİTTİM, PİŞMANIM
Tarih: 07-02-2020 09:59:00 Güncelleme: 07-02-2020 09:59:00


   Anne babaların çocuklarına öfke duymaları ve onları cezalandırmaları için birçok neden olabilir. Bana göre en önemli neden ise çocukluğumuzda cezalandırılmış olmamız ve bu incitmenin ‘kendi iyiliğimiz için’ olduğunun hissettirilmiş olmasıdır. ‘Şimdi incinsin, hatasını anlasın ki büyüdüğünde yabancı biri onu incittiğinde güçlü durabilsin.’ gibi yaygın bir inanç vardır. Bu inancı sorgulayacak olursak, kötü deneyimlere hazırlamanın en doğru yolu kötü deneyimler yaşatmak olduğu varsayımına ulaşırız. Bu mantıkla hareket ettiğimizde, gelecekte açlık bekleniyorsa; şimdiden çocuklarımızı yemekten ve içmekten mahrum bırakmamız gerekir. Bu varsayımın doğru olmadığı aşikardır. Doğru olan yaklaşım; gelecekte çocuklarımızı kötü deneyimler bekliyorsa ve biz bu kötü deneyimlerden çok fazla incinmeden çıkmasını istiyorsak onu psikolojik olarak sağlıklı ve güçlü yetiştirmeliyiz. Eğer çocuklarımız küçükken onları ileriki yaşantısında karşılaştığı kötü deneyimlere hazır olsun diye, psikolojik olarak güçsüz ve olumsuz duygular hissetmesine sebep olacak deneyimlere maruz bırakırsak, yaşı büyüdüğünde ve kötü deneyimlerle karşılaştığında muhtemelen incinme duygusu yeniden tazelenecektir. Psikolojik olarak sağlıklı çocuklar yetiştirmenin tek yolu onlara sevgi, güven ve saygı göstermektir.
   İncitici davranışlarımızın nedenlerinden birisi de ebeveynler olarak duygusal ve fiziksel açıdan tükenmiş olmamızdır. Anne babaların gergin ve tükenmiş olmasına sebep olan birçok neden vardır. Bunlar maddi sorunlar, iş yaşamından kaynaklanan stres sorunları, evlilik sorunları bunlar sadece birkaçıdır. İhtiyaç duyulduğunda destek alınabilecek kaynaklar olmalıdır. Anne babaların mükemmel olmalarının beklenmesi suçluluk ve endişe duygularına yol açar.
   Kendinizi sık sık çocuğunuzu incitirken buluyorsanız yapabileceğiniz birkaç şey vardır.
• Bunlardan bir tanesi danışmanlık alarak, terapi desteği alarak ya da duygularınız hakkında konuşacak bir arkadaş bularak kendi duygularınızı boşaltabileceğiniz bir kanal bulmaktır.
• Bir başka yöntem ise yardım istemektir. Her işi tek başınıza yapmanız gerekmez. Maddi olarak bunu karşılamanız mümkün değilse; eşinizin ailesinden veya kendi ailenizden bu konuda destek almanız, ebeveynlik görevinizi yerine getirirken tükenmişlik yaşamanızı önleyebilir.
• Her şeye rağmen hala çocuğunuzu incitebileceğinizi hissediyorsanız onun bulunduğu odadan çıkabilir, bir yastığı yumruklayabilir, bir yastığa bağırabilir, ağlayabilir ya da neler hissettiğinizi anlatmak için bir arkadaşınızı arayabilirsiniz.
   Eğer çocuğunuza vurduysanız, suçluluk duygusu ve pişmanlık içindeyseniz ona sarılabilir ve ondan özür dileyebilirsiniz. Bazen kendinizi kontrol edemediğinizi ve istemediğiniz davranışlarda bulunduğunuzu ancak bunun için pişman olduğunuzu, dövülmeyi hak etmediğini ve iyi bir insan olduğunu ona anlatabilirsiniz. Size ,’’Sen çok kötü birisin ve senden nefret ediyorum.’’ gibi söylemlerle bağırırsa bu tepkisinin normal ve sağlıklı olduğunu bilmelisiniz.
   İletişim: sineemylcn@gmail.com

 



Bu yazı 1561 defa okunmuştur.

YORUMLAR



YAZARIN DİĞER YAZILARI